كاش در كنارم بودي, كاش مي توانستم تو را در آغوش يگيرم ونوازش كنم... كاش مي توانستم دستانت را بگيرم و با تو به اوج خوشبختي بروم...كاش مي توانستم بوسه اي بر گونه مهربانت بزنم...اي كاش, كاش, كاش...دلم بدجوري هواي تو را كرده عزيزم...اي بهترينم...باورم نمي شود فاصله ها اينچين بين ما غوغا بپا مي كنندودرياي غم ودلتنگي در قلبم طوفان بپا كندوامواج تنهايي مثل خنجر در قلبم بنشيند...واي كاش در كنارم بودي...كاش بودي ودلم را از اميد وآرزوهاي انباشته خالي مي كردي...باورم نمي شود,سخت است باور كرد�...

---

دوستت دارم نازنینم..

---

چه خوشايند است رقص قلم بر صفحه احساس چه زيباست نقش تو را ترسيم كردن بر آسمان خيال مي خواهم برايت بنويسم ولي از چه بنويسم از دره هاي عجيب زندگي با دشت هاي سيز خيال از حوض نقره اي دلم كه در زمستان زندگي يخ بسته است ويا ماهي هاي آرزو كه در خزان بي بهار در اين حوض پرسه مي زنند.عزيزم!سرم را بر روي ميز مي گذارم وچشمانم را مي بندم وخود را بر قاليچه اي احساس مي كنم كه در آسمان آبي پرواز مي كرد به دنبال تو مي گشتم اما هيچ گاه در اين مدت نپنداشتم كه تو بر روي اين قاليچه خوشيختي نشستي وبا گفته هاي شيرينت مرا به زندگي جديد هدايت كني./

 

---

منتظرتم گلم ..

---

دلتنگم از دوري ات دلتنگم از اينكه چرا نمي آي تا كي بايد چشم به جاده بدوزم. دلتنگم از ياس ها وداوودي ها كه نمي توانند براي آمدنت كاري بكنند تا كي بايد نظاره گر آسمان باشم تا روي تو را در ميان ستاره ها بيابم.بيا وبا آمدنت روزها زندگي شب هاي دلواپسي ساعت هاي به انتظار نشسته واميدهاي روشن را بياور.

باز هم چشم به راهت مي نشينم شايد از عابري كه روزي از كوچه پس كوچه هاي قلبت عبور كرده يادي كني شايد از كبوتري كه روزي از لبه پنچره نگاهت دانه اي بر چيد سراغي بگيري.هنوز سر در گم روزهاي بي توام./

---

می نویسم برای تو

---

شروع مي كنم به از تو نوشتن كاغذ مست مي گردد قلم به رقص در مي آيد نمي دانم چرا هر وقت مي خواهم چيزي از تو بر روي كاغذ بياورم واز تو بنويسم وجودم،قلمم،كاغذم همه و همه به وجد مي آييم.عزيزم!تمام شب در خيالت گريستم هنوز پاييز چشمانت را روي شاخه هاي سرد انتظار جستجو مي كنم نمي داني چقدر محتاج نوام.هنوز كاغذهايم به شوق نگاهت رنگ كاهي را پس مي زند وتمام شب وتمام ثانيه ها، يكي يكي مي گذرندوبه دريا ها اشك هايم روان مي شوند انگار تاب ديدن پاييز چشمانت را ندارد كاش برگردي زود،كوچه بي تو دل تنگي دارد كاش برگردي زود ومي ديدي كه دلم بي تو چه حالي دارد ببيني كه هنوز حلقه زرد خورشيد داغ تنهايي من را دارد كاش زود برميگشتي تا قاب عكس روي ديوار تهي از چهره تو نباشد وتمام صفحات دفترم از حرف ونگاه واسم تو پر شود كاش زود بر مي گشتي.تو اگر برگردي من تمام شاخه هاي گل ياس را با تمام احساس تقديمت مي كنم./

---

---

زندگی چون کودکی تنهاست:
ساده وغمناک!،
اشک سردی همچون مروارید
میدود در جام چشمانش،
میچکد بر خاک،
سادگی در چهره اش پیداست!
گاه یک لبخند
میدمد در اسمان گونه هایش گرم،
می شکوفد در بنا گوشش
غنچه آزرم.
گاه ابر تیره اندوه
بر جبینش میگشد دامن
سر فرو می اورد نا شاد،
چون نهاهی نرمو نازک تن
در گذار باد

زندگی زیباست:
ساده و مغموم،
چون غزالی در کنار چشمه ای،در خلوت جنگل
مانده از دیدار جفت گمشده محروم
دیده اش از انتظاری جاودان لبریز
در بهاری سرد
مرغ زیبایی نشسته شادمان بر شاخه اندوه
سادگی افتاده همچون شبنمی از دیده مهتاب
در سکون حیرتی خاموش
بر عقیق بوته اعجاب
زندگی چون کودکی تنهاست:
ساده وغمناک،
زندگی زیباست

---

گفته بودی جگرم خون نکنی باز کجایی

---

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387 ساعت 12:43 موضوع شعر و ادب | لینک ثابت

هرچی عطر گل یاسه مال تو  

                                                     هرچی احساس نیازه مال من

                   هرچی حرفای قشنگه مال تو

                                            هرچی گوشه وکنایست مال من

                هرچی آهنگ قشنگه مال تو

                                            صدای ساز شکسته مال من

             کوه بیستون با نقشش مال تو

                                     تیشه ورنجش مال من

            هرچی آسمون صاف مال تو

                                  هرچی ابرای سیاهه مال من

          هرچی روزای بلنده مال تو

                               شبای سیاه ابری مال من

          اون شبای پرستاره مال تو

                               یه دونه ماه ونشونش مال من

                هرچی دریاست توی دنیا مال تو

                                        یه چیکه قطره بارون مال من

          تموم رنگهای عالم مال تو

                                       یه دونه رنگ قشنگش مال من

 

---

---

---

---

مي خوام که با هر نفسم بگم توئي همنفسم

بغض  تو   رو  داد  بزنم  بگم  توئي  هر  نفسم

 

                                                          مي خوام که با ترانه هام قفل سکوتو بشکنم

                                                           تو  هم   صدامو  بشنوي  منم   صداتو  بشنوم

 

مي خوام  بگم  تو  بهترين  ستاره  بخت  مني

مي خوام بگم که خواستمت تموم دنياي مني

 

                                                    مي خوام که هرشب واسه تو ستاره هارو بشمارم

                                                   ماه و ستاره  واسه چي  ، هرچي تو گفتي بشمارم

 

مي خوام که بغض سينمو درد تو درمون بکنه

دردمو   درمون   نکنه   شايد   که  آرومم   کنه

 

                                                         مي خوام که با برق نگات خورشيد و ويرون بکنم

                                                          مي خوام که با بغض صدات درد و پريشون بکنم

 

مي خوام بگم عزيز من صبر و قرار من توئي

صبر  و  قرار  تو  منم  عمر  و  نياز  من  توئي

 

                                                             مي خوام که خواستن تو رو با گريه فرياد بزنم

                                                              عشق  و  نياز  اين  دل  و  تو سينه فرياد بزنم

 

مي خوام بگم دوست دارم تموم حرفام همينه

                                                            بگم  فقط   تو   رو   دارم  تموم   حرفام  همينه

 

---

---

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387 ساعت 17:8 موضوع شعر و ادب | لینک ثابت

گفتی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

گفتی اگر بيند کسی، گفتم که حاشا می کنم

   گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقيب آيد ز در

گفتم که با افسون گری او را ز سر وا می کنم


گفتی که تلخی های می، گر ناگوار افتد مرا

گفتم که با نوش لبم آن را گوارا می کنم

گفتی چه می بينی بگو، در چشم چون آيينه ام

گفتم که من خود را در او عريان تماشا می کنم


گفتی که از بی طاقتی دل قصد يغما می کند

گفتم که با يغماگران باری مدارا می کنم

گفتی که پيوند تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر از اين من با تو سودا می کنم


گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گويم برو

گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم

گفتی اگر از پای خود زنجير عشقت وا کنم

گفتم ز تو ديوانه تر دانی که پيدا می کنم

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387 ساعت 11:20 موضوع شعر و ادب | لینک ثابت

بسم الله الرحمن الرحيم

 

عبادت به جز خدمت خلق نيست

سلام دوستان

حتم دارم كه همه شما عزيزان تا كنون نام صحيفه سجاديه را شنيده ايد و يا آنرا مطالعه كرده ايد يا حد اقل بيشتر از من درباره آن اطلاعات داريد. بنده به تازگي اين كتاب شريف را ديده ام با نگاهي گذرا به بعضي از دعاهاي آن بسيار علاقه مند شدم تا اين كتاب گرانقدر را كه مشتمل بر 54 نيايش امام زين العابدين (ع) است در وبلاگي جداگانه بنگارم.

لذا از همگي دوستان و بازديد كنندگان اين وبلاگ خواهشمندم جهت سهيم شدن در اجر معنوي اين كار با لينك كردن اين وبلاگ با نام صحيفه سجاديه و آدرس www.sahifehsajjadieh.blogfa.com بنده را ياري كنيد .

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387 ساعت 22:34 موضوع | لینک ثابت

سلام دوستان

عنوان وبلاگ از خدمات كامپيوتري سينا به ((من مست مي عشقم ))تغيير كرد،

 دوستاني كه منو لينك كرده اند در صورت تمايل مي تونن عنوان جديد رو بنويسن . همچنين با نظرات خودتون منو دلگرم كنيد.

 بويژه دوستان خوبي كه از خارج از مرزههاي جغرافيايي ايران سر ميزنن  (امارات _ بلغارستان _ آمريكا - ژاپن  و ....) خوشحال ميشم نظراتتون هم ببينم

با تشكر از لطفتون

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 15:43 موضوع | لینک ثابت

زهی عشق  زهی عشق که ما راست خدایاچه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشیدزهی ماه زهی ماه زهی باده همراهزهی شور زهی شور که انگیخته عالمفروریخت فروریخت شهنشاه سوارانفتادیم فتادیم بدان سان که نخیزیمز هر کوی ز هر کوی یکی دود دگرگوننه دامیست نه زنجیر همه بسته چراییمچه نقشیست چه نقشیست در این تابه دل​هاخموشید خموشید که تا فاش نگردید

چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایاچه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایاکه جان را و جهان را بیاراست خدایازهی کار زهی بار که آن جاست خدایازهی گرد زهی گرد که برخاست خدایاندانیم ندانیم چه غوغاست خدایادگربار دگربار چه سوداست خدایاچه بندست چه زنجیر که برپاست خدایاغریبست غریبست ز بالاست خدایاکه اغیار گرفتست چپ و راست خدایا

---

---

شیشه ای میشکند....یک نفر می پرسد....چرا شیشه شکست ؟ مادرم می گوید:شاید این رفع بلاست.

یک نفر زمزمه کرد باد سرد وحشی مثل یک کودک شیطان آمد، شیشه پنجره را زود  شکست.

کاش امشب که دلم مثل آن شیشه مغرور شکست،عابری خنده کنان می آمد....تکه ای از آن را برمیداشت مرهمی بر دل تنگم می شد....

اما امشب دیدم هیچکس هیچ نگفت غصه ام را نشنید....از خودم پرسیدم آیا ارزش قلب من از شیشه پنجره هم کمتر است؟

دل من سخت شکست هیچکس هیچ نگفت و نپرسید چرا؟؟.....

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 15:15 موضوع | لینک ثابت

عشق کلمه ايست که بار ها شنيده مي شود ولي شناخته نمي شود.
عشق صداييست که هيچ گاه به گوش نمي رسد ولي گوش را کر مي کند.
عشق نغمه ي بلبليست که تا سحر مي خواند ولي تمام نمي شود.
عشق رنگيست از هزاران رنگ اما بي رنگ است.
عشق نواييست پر شکوه اما جلالي ندارد.
عشق شروعيست از تمام پايان ها اما بي پايان است.
عشق نسيميست از بهار اما خزان از آن مي تراود.
عشق کوششيست از تمام وجود هستي اما بي نتيجه.
عشق کلمه ايست بي معني ولي هزاران معني دارد.
عشق.........
عشق 10 عنصر است اما عنصر آخر آن تمام معني را مي رساند ولي معني آن گفتني نيست

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 ساعت 11:16 موضوع شعر و ادب | لینک ثابت

میدانی همه جاده های خیالم

 به رویش صبح نگاه تو ختم می شود ؟

من با تو سخن می گویم..

 رساتر از همیشه

 و تو حرفهایم را می شنوی

 روشن تر از هر روز...

 بگذار از عشق سخن نگویم

 بگذار وسعتش را در حصار کلمات محدود نکنم

 چرا که من عشق را با کلام در نیافتم...

 برای من عشق نه کلام است؛ نه صوت و صدا

 چیزی است وسیع تر از همه اینها

 وسیع است و با نجابت

مانند دلت...

 با شکوه است و پر رمز و راز

همانند چشمانت..

 عمیق است و پر از صداقت

 همانند اندیشه هایت....

 بگذار دریا بداند رقیبی دارد به زلالی قلبت وبه

 ژرفناکی نگاهت...

 و گفتی که معنای عشق در انتظار است و در فاصله ها..

 و من تمام این فاصله ها را با صبر و انتظار

به تماشا نشسته ام!

 چه رازیست در این فاصله نمی دانم

 که هر چه میگذرد مرا شیداتر می کند!

 و من؛  شیدا می مانم

 بگذار از عشق سخن نگویم

 بگذار وسعتش را در حصار کلمات محدود نکنم...

 

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 ساعت 10:46 موضوع | لینک ثابت

زندگی آرام است، مثل آرامش یک خواب بلند.
زندگی شیرین است، مثل شیرینی یک روز قشنگ.
زندگی رویایی است، مثل رویای ِیکی کودک ناز.
زندگی زیبایی است، مثل زیبایی یک غنچه ی باز.
زندگی تک تک این ساعتهاست، زندگی چرخش این عقربه هاست، زندگی راز دل مادر من. زندگی پینه ی دست پدر است، زندگی مثل زمان در گذر...

 

 

در میان مردمان چه حقیرند آنانی که نه جرات دوست داشتن دارند، نه اراده‌ی دوست نداشتن، نه لیاقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن و با این حال مدام شعر عاشقانه می‌خوانند...

عاشقی را شرط اول ناله وفریاد نیست
تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست
عاشقی مقدورهر عیاش نیست
غم کشیدن صنعت نقاش نیست

 

نوشته شده توسط غلامعلی روح نواز در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387 ساعت 10:42 موضوع | لینک ثابت